بحث کسب معرفت و دشمن شناسی از جمله شباهتهای ماه محرم با شهرالله است. در ماه رمضان اعلام می شود که دست و پای شیطان بسته شده تا مومنین دشمن خود را یشناسند و خود را کنترل نمایند تا با عبادت و اطاعت به حیات برسند. در ماه محرم هم همین مطلب برقرار است اما اینجا دیگر دست و پای شیطان بسته نیست چون مومنین دشمن خود را شناخته اند.

در ماه مبارک رمضان دستور عشقی براین است که از تشنگی کشیدن در اوقات روزه داری یاد تشنگی قیامت بیفتید. عاشق در ماه محرم وقتی تشنگی می کشد یاد تشنگی و قیامتی می افتد که در خیمه های اباعبدالله(ع) برپا بود و بیشتر یاد طفل شش ماهه رباب می افتد. 

در ماه مبارک رمضان دستور بر این است که اگر روزه دار از تشنگی جانش به خطر افتاد می تواند به اندازه ای که از مردن نجات پیدا کند به مقدار کمی آب بخورد اما در ماه محرم بچه  هم که می خواهد آب بخورد به آب نگاه می کند و می دهد به دیگری. بارها دیده ایم که طفل کم سن و سال لباس سقایی پوشیده است و کاسه آبی هم دستش است دیده ایم که آن طفل وسط دسته عزاداری آب به دست مردم می دهد  شاید آن طفل خودش تشنه باشد ولی آب را به دست مردم می رساند پس فرق بین این عشقبازی با آن تکلیف را دیدیم. آنها تکلیف بود اما اینها ایثار است.

ضیافت الحسین(ع) به قدری زیباست که لایوصف است . یکی از آن زیبایی ها این است که در این ماه اگر کسی بخواهد با خداوند آشتی کند خداوند زودتر با او آشتی می کند . چرا؟ این به معنای ساده و عامیانه یعنی اینکه تا اراده می کنی با خدا آشتی کنی خداوند زودتر تورا در بغل می گیرد آن هم به خاطر امام حسین (ع) . وقتی پای امام حسین (ع) در میان باشد تمام سببها می شود حسین(ع).

هرکس به اندازه ای که از محرم می فهمد از آن بهره می برد. تمام نمره ها را بعد از مرگ می دهند. بعد از مرگ مشخص می شود که چه کسی نوکر سیدالشهدا (ع) بوده است و چه کسی نوکر نفسش بوده است. برای امام حسین خرج کنید تا برایتان خارج کنند.

دعوتی که در ماه محرم صورت گرفته است یک دعوت همگانی است دیگر دین و مذهب را نگاه نمی کنند مسلمان،ارمنی، کلیمی،بودایی .... را دعوت کرده اند. همه را دعوت کرده اند.*

باید سعی کنیم در مسیر عاشورا بمانیم . خیلی افراد تا روز عاشورا دنبال دسته جات حرکت می کنند غذا می خورند غذا می دهند و برای امام حسین(ع) وقت می گذارند اما صبح روز یازدهم محرم برای آنها تمام می شود. امام حسین (ع) تمام می شود . دوباره همین دنیا و همان شکل. روز عاشورا برای بعضی ها مثل سالگرد امواتشان است.