| تبليغات | X |
 |
نخستين همانديشي يك روزهي مجسمه، شهر و معماري، امروز چهارشنبه، در تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين همايش كه در حاشيهي برپايي نخستين سمپوزسيوم بينالمللي مجسمهسازي تهران، در محل موزهي امام علي (ع) تدارك ديده شده بود، جمعي از كارشناسان حوزهي هنر مجسمهسازي، معاري و شهري، بهتفصيل، فضاهاي شهري و نقش مجسمهها در شهر نقش مجسمه در سيما و منظر شهري، هويت فرهنگي فضاهاي شهري - ميدانها، محلهها، بافتهاي تاريخي و... -، ارتباط فرهنگي و هنري مجسمههاي شهري با زندگي اجتماعي - آثار فرهنگي و اجتماعي مجسمه بر مردم -، تاثير اجتماع و فرهنگ بر مجسمهسازي شهري، پيشينهي مجسمهسازي شهري در ايران، نقد و ارزيابي كيفي و كمي مجسمهسازي معاصر در فضاهاي شهري و... را بررسي كردند.
هادي نديمي با اشاره به مسايل نظري اين حوزه را به دو بخش نقد و انديشهاي كه در ذهن و مغز يك هنرمند و برآورندهي هنر است، تقسيم كرد.
وي سپس از تعيين بعضي از تعاريف به دو وجه حالتگرا و غايتگرا به دورههاي تاريخي مجسمهسازي اشاره كرد و گفت: مجسمهسازي هنري است كه از سپيدهدم تمدن بشري تا امروز همپاي معماري و يا بيشتر از آن انسان را همراهي كرده است، اما بهرغم ديرپايي اين هنر از نگاه نظريهپردازان مورد عنايت كمتري قرار گرفته است. و از هنرمندان خواست تا از دخالت كساني كه در عرصهي هنر دستي ندارند، جلوگيري كنند، چرا كه بهزعم وي آنها نميتوانند به جانمايهي هنر دست يابند.
در ادامهي اين همايش، زهرا رهنورد – هنرمند نقاش و مجسمهساز - از موفقيتها و موانع مجسمهسازي معاصر ايران سخن گفت و اين هنر را در ايران را يكي از چالشهاي مهم محافل هنري و دانشگاهي دانست كه نگرانيها و دغدغههايي را براي هنرمندان ايجاد كرده است.
وي دلايل ريشهيي اين چالشها را به دو دستهي ديني و مذهبي تقسيم كرد.
اين مدرس دانشگاههاي هنر تهران، اظهار كرد: منع تصوير و مجسمه به كانون اين ممنوعيت برميگردد و اين كانون، همانا سابقه بتپرستي در ميان اعراب و ادوار جاهليت است.
به اعتقاد رهنورد، دومين دليل، به تاريخ هنر ايران مرتبط است كه از عهد باستان و پيش از آن حتا در مجسمهسازي بهصورت كاربردي و روايي و بهموارد معدودي بهصورت پيكرتراشي سهبعدي مواجه است و مورد اخير گوياي آن است كه در هر حال مجسمهسازي در ايران وجود داشته است.
به گزارش ايسنا، بهروز دارش نيز كه ديگر سخنران اين همايش بود. اين هنرمند مدرنيست نيز از فضاهاي شهري و آثار حجمي و دريافتها و آموزههاي انسان از محيط پيرامونش يادكرده و آنها را به دو بخش ارادي و غيرارادي تقسيم كرد.
وي گفت: آنچه انسانها بنا به اراده و انتخاب خود از جامعه دريافت ميكنند، بيشترين تاثير را در شكلگيري در رشد ذهنيت آنها داشته و در واقع عقلانيت آنها را تشكيل ميدهد.
او همچنين عنوان كرد كه امروزه عقلانيت سخت تحت تاثير بصيرت ما بوده و ما با جهاني كاملا بصري و نمادين رودررو هستيم كه بدون ارتباط بصري تنگاتنگ قادر به درك آن نخواهيم بود.
دارش با توجه به اينكه آثار تجسمي در سطح شهر از مهمترين عناصري كه بصيرت بينندگان را بهطور مستقيم مورد نشانه قرار داده، از مسوولان شهري و شهروندان خواست تا در يك رابطهي متقابل دركي عميق از موقعيتهاي تاريخي ناشي از شيوهي زندگي شهري داشته و با توجه به اهميت تاثيرات فضاهاي شهري بهطور صميمانه بر برنامهريزي شهر خود مشاركت كنند.
دكتر محمدرضا جوادي نيز در اين همانديشي با بررسي دو فضاي ايراني و غربي نشانه در فضاهاي شهري را بررسي كرد.
او با نمايش هفت پرده از اسلايدهاي خود، آثار قديمي و تاريخي ايران را همانند مجسمههايي در نظر گرفت كه به مجسمههاي مدرن احتياج پيدا نخواهند كرد.
در پايان اين همايش يك روزه، فريد حسينيان تهراني - كارشناس ارشد مديريت شهري - به مناسب نبودن وضعيت مجسمهي شهري در كشور در ايجاد رابطه با بيننده اشاره كرد و وضعيت مجسمه شهري را در ارتباط با مخاطب اثر را به نقش هويتزدايي و بيتفاوتي اجتماعي تقسيم و تبيين كرد.
وي با استفاده از مفاهيم مديريتي "اثر بخشي"، "كارايي" و "بهرهوري" به تعريف اين طبقهبنديها پرداخت و ملاحظات بوم شناختي را بهعنوان معياري براي نيل به اثربخشي و مباني زيباييشناختي را بهمثابه لوازمي در جهت ارتقاي كارايي معرفي كرد.
از وبلاگ بوطيقا